'Als vrijwilliger leer ik ook van cliënten'
Frankie
Frankie
Toen ik in 2022 met pensioen ging, zei mijn vrouw tegen mij: ‘Er is 1 ding dat je niet gaat doen en dat is voor de buis zitten en Netflixen.’ En zo ben ik het vrijwilligerswerk ingerold. Ik wilde nuttig bezig zijn met iets wat bij mij past en wat ik leuk vind om te doen.
Ik kom uit de automatisering en bij GGZ Rivierduinen in Leidschendam zochten ze vrijwilligers voor het internetcafé. Mensen kunnen daar gezellig komen internetten of muziek luisteren op de 5 computers. Hebben ze daar hulp bij nodig, dan ben ik er voor ze.

Zo help ik wekelijks een mevrouw met het opstarten van de computer en heb ik voor een meneer - die dol is op schaken - een schaakprogramma geïnstalleerd waarmee hij tegen de computer kan spelen. En pas kwam er een cliënt in paniek binnen die een icoontje kwijt was op z’n eigen laptop. Toen ik het er weer op had gezet was deze man zo blij. Hij wilde me er zelfs voor betalen, wat niet hoefde uiteraard.
Rivierduinen zocht ook een muziekvrijwilliger in Oegstgeest. Ook dit leek me leuk omdat ik zelf in een band speel. Ik heb een ‘try out’ gedaan op de locatie die zo goed beviel dat ik iedere maand een middagje met een karaokeset en gitaar langskom om muziek te maken voor de cliënten. Van tevoren geef ik het thema van de middag door, bijvoorbeeld rock-’n-roll of country en is het thema Nederlandstalig, dan print ik meestal de teksten uit en kunnen de cliënten deze meezingen als ze willen. ‘De Engelbewaarder’ doet het hier goed. Eén cliënt is helemaal gek van Elvis en kent de teksten veel beter dan ik. Hij zingt vaak vooruit en ik geniet van dit enthousiasme.
Wat zo mooi aan de muziekgroep is, is de interactie. We kunnenmet elkaar communiceren over muziek, maar ook over gewone dagelijkse dingen. Zo willen cliënten tussen de nummers door gewoon gezellig kletsen. Over wat ik allemaal heb gedaan en of ik nog boodschappen ga doen. Er was mij vooraf verteld dat het best moeilijk is om cliënten te interesseren voor een activiteit, maar dat vind ik best meevallen. Het komt wel eens voor dat het er maar een paar zijn, maar die gaan na mijn bezoek wel weer vrolijk naar hun kamer toe.
Ik kan genieten van kleine dingen. Bijvoorbeeld als er een heel langzaam nummer wordt gevraagd en twee ouderen dan heerlijk wegdoezelen op de muziek. Ik heb ook geleerd van cliënten. Die liepen in het begin zomaar ineens weg om even een sjekkie te roken terwijl ik nog aan het zingen was. Ik weet nu dat ze zich niet lang kunnen concentreren en dat hun loopje naar buiten niets met mij persoonlijk te maken had.
Ik kende de wereld van de geestelijke gezondheidszorg niet voordat ik drie jaar geleden als vrijwilliger bij Rivierduinen begon. Wel had ik ervaring met het helpen van mensen die problemen hadden. Problemen op het gebied van automatisering wat voor sommigen ook heel ingrijpend en intens kan zijn. Het vrijwilligerswerk geeft me voldoening en energie en ik probeer mijn enthousiasme ook op anderen over te brengen. Zo houd ik - tijdens een bijeenkomst voor nieuwe vrijwilligers - op verzoek van de vrijwilligerscoördinatoren van Rivierduinen wel eens een praatje over mijn ervaringen.